|
|
 |
|
|
|
Dit zwaard, samen met de rapier, heb ik gegoten tijdens een bronsgiet
cursus van Neil Burridge (zijn website: Bronze
Age Craft). Ik heb deze cursus gevolgd om wat ervaring te krijgen in
het bronsgieten, om zo een idee te krijgen van wat me te wachten staat.
De cursus was een absoluut unieke ervaring die ik aan iedereen aan zou
willen raden. Mocht je me niet geloven, hier is een review van mijn ervaringen,
samen met foto's:
http://mitglied.lycos.de/tgrb/bronze_casting_Threwortha_farm_26_28_maart_2003/
Het maken van de mal, en de middelen waarmee werd gesmolten en gegoten
waren niet helemaal authentiek. Maar dan kan niemand in een dag. De methode
is echter wel zeer dichtbij hoe ze het vroeger deden, en komt zo dichtbij
mogelijk als het maar kan voor dergelijke cursussen. Voor zover mij bekend
heeft nog niemand op authentieke wijze een zwaard kunnen gieten. Dit blijft
nog steeds een heilige graal onder de bronsgieters. Hopelijk lukt het me
ooit!
Het blad
Origineel
| Vindplaats: Blackrock (depot)
Ouderdom: midden bronstijd |
De mal
 |
Materiaal: keramiek
De mal is gemaakt door Neil Burridge uit een modern keramiek. Behalve het materiaal type is het een goede benadering van de originele mal, zoals die werden gebruikt in de bronstijd. Het voordeel van het toepassen van keramiek is dat het veel beter bestendigd is tegen grote temperatuur schokken, en dus veel minder gauw uit elkaar springt. Dat maakt het veiliger en betrouwbaarder en dus meer geschikt voor dergelijke cursussen. |
Het gieten
 |
Hier is de nog gloeiende rapier net na het gieten en het openen van de mal. De deksel zat vast aan de kroes, dus het duurde even eer ik kon gieten. Gelukkig was het brons nog heet genoeg en was de gieting succesvol. |
Giet resultaat
 |
 |
 |
|
| Links is de rapier net nadat het uit de mal is gehaald. De giet toevoer was verwijderd toen het brons nog gloeide, omdat het brons gemakkelijk te breken is. Het metaal heeft defecten, zoals rimpels en putjes, zoals te zien is op de twee rechter foto's. Dit kan komen door de lange tijd dat de kroes aan de buitenlucht was blootgesteld voor het gieten, waardoor er een oxide laag op het brons onstond en inclusies vormde in het metaal. | |||
Afwerken van het blad
30 Maart 2003
 |
 |
Om het blad te slijpen probeerde ik een stuk vuursteen afslag met een bol oppervlak. Dit bleek erg goed te werken en resulteerd in een glad en glanzend oppervlak. |
8 November 2003
 |
 |
Het blad is nu bijna af. De resten van de giet toevoer en de lucht uitgangen zijn er af geslepen op en platte steen met zand en water. Dit verwijderd het metaal relatief snel, maar veroorzaakt diepe krassen. Het meeste daarvan heb ik alweer weggeslepen, maar er is nog wel wat polijst werkt nodig. |
Het handvat
  |
Aangezien de handvaten van dit type zwaard van organisch materiaal gemaakt waren, zijn er weinig waarbij het handvat bewaard is gebleven. Dit exemplaar is te zien in Dublin. Behalve deze afbeeldingen heb ik geen verdere informatie over dit zwaard, dus ik weet niet wat voor materiaal het uit bestaat. Voor mijn rapier heb ik besloten om het handvat van gewei te maken. Een bruikbaar stuk gewei vinden is niet makkelijk, aangezien ieder gewei een unieke vorm heeft. Maar ik heb een stuk gevonden met een geschikte vorm. |
Het verwijderen van het stuk van het gewei voor het handvat
 |
 |
 |
|
| Deze drie foto's laten zien hoe het handvat uit het gewei was gehaald. Een groeve rondom was aangebracht met behulp van vuursteen tot de zachte kern was bereikt. Met een harde klap kon zo het gewei worden doorgeslagen. | |||
Afwerken van het handvat
8 November 2003
 |
De einden van het stuk gewei heb ik afgerond en ik ben begonnen met de groeve waarin het blad komt. Dit is een lastig karwei, omdat het blad er goed stevig in moet komen te zitten en de groeve dus net breed genoeg moet zijn. Gelukkig is de kern zachter, dus maakt dit het verwijderen van het materiaal wat makkerlijker. |
1 April 2004
 |
 |
 |
|
| De gleuf in het handvat waarin de rapier wordt vastgezet is af. Door het harde gedeelte komen was een hels kawei, waarvoor ik met vuursteen en uiteindelijk de punt van de rapier zelf hebt gebruikt. Toen ik daar eenmaal doorheen was, was de rest zo gedaan. Ik heb eerst het handvat laten weken in water, waardoor de poreuze kern zacht werd. Hierdoor kon ik de groeve verder uitschrapen en de rapier er in steken. Nu moeten nog de gaten worden geboord in het handvat voor de klinknagels. | |||
1 December 2004
 |
 |
De gaten zijn in het handvat aangebracht. Hiervoor werd een bronzen pin gebruikt met hier aan een hoekige punt geslepen. Deze pin is ook gelijk bedoelt om als klinknagels te gebruiken. |
12 Februari 2005
 |
 |
Hij is af! Het handvat is bevestigd met behulp van de klinknagels. Dit ging niet helemaal perfect, doordat de nagels niet perfect in de gaten pasten, en vanwege het schuine oppervlak can het handvat. Maar ze zitten goed vast, en de rapier is nu af. Nu heeft de rapier nog een schede nodig. |